Artikel in de Stentor   Zwolse courant 8 april 2006

GOD LAAT VLUCHTELING HELPEN JOS OUDE HOLTKAMP schreef in de Zwolse Courant (De Stentor) op 8 april 2006 onderstaand artikel. ZWOLLE - Een ziekenhuis waar geopereerd wordt zonder ontsmettingsmiddelen, waar mensen slapen op bebloede matrassen. Een vervallen opvanghuis waar gezonde en zieke straatkinderen noodgedwongen van de vuile vloer eten. De taferelen die Christophe Ngimbi en Mark Mulder in Congo aantroffen tarten elke beschrijving. En bewijzen de noodzaak van hun hulpstichting l'Amour du Prochain. Aanvankelijk wilde l'Amour du Prochain ('Naastenliefde') zich vooral inzetten voor een school in Moanda, ten westen van de hoofdstad Kinshasa. Een bezoek dat Ngimbi samen met secretaris Mark Mulder van de stichting onlangs aan Congo bracht, maakte duidelijk dat er meer moet gebeuren. l'Amour du Prochain richt zich nu ook op een ziekenhuis en een kinderopvang in de kustplaats Boma. Christophe Ngimbi is oprichter van de stichting L'Amour du Prochain. Hij ontvluchtte dertien jaar geleden om politieke redenen zijn geboorteland Congo, toen nog Zaïre. Hij belandde uiteindelijk in Nederland. Ngimbi is intussen 'gesetteld' in Nederland en sinds acht jaar getrouwd met Mirjam. Het paar heeft drie zonen. Ngimbi heeft een goede baan als vrachtwagenchauffeur. 'Ik geloof dat God mij hier niet zomaar bracht. Hij spaarde mijn leven op wonderlijke wijze, zodat ik vandaag iets kan betekenen voor Congo.' Vooral voor de straatkinderen wil Ngimbi zich inzetten. 'Kinderen zijn de toekomst van het land. Maar een hele generatie leeft nu op straat. Misschien kunnen wij ook iets betekenen voor hun opleiding'.  In Congo werkt l'Amour du Prochain samen met CEAC (Communauté Evangelique de l'Alliance au Congo), een christelijke organisatie die al zo'n zeventig jaar in het land actief is op het gebied van opvoeding, onderwijs en gezondheidszorg. De samenwerking geeft de jonge Zwolse stichting ingang in het onmetelijke land. Dat bleek bij het recente oriëntatiebezoek van Ngimbi en Mulder. 'We hoefden bij controleposten alleen maar onze papieren van CEAC te laten zien en dan konden we zo doorrijden,' zegt Mulder. 'Zonder die samenwerking zou alles veel lastiger zijn.' Waar het bezoek voor Ngimbi vooral een emotioneel weerzien met zijn vaderland was, was de reis voor Mulder een indrukwekkende eerste kennismaking. Hij genoot van de natuur en hartelijke gastvrijheid, werd diep getroffen door de Congolese manier van leven. 'Je lééft daar echt. Hier zit je veel meer in een dagelijkse sleur. Het viel mij als Europeaan op hoe betrokken mensen bij elkaar zijn, iedereen helpt elkaar. Dat zie je hier nauwelijks.  Maar beiden werden ook diep geraakt door de vaak erbarmelijke omstandigheden die ze aantroffen. Vooral de provisorische opvang van 68 kinderen in een vervallen tehuis in Boma heeft hun hart gestolen. Het project werd begonnen door een nu 48-jarige man, die na vijftien jaar huwelijk nog altijd kinderloos was en twee kinderen in huis nam. Dat werden er vanzelf steeds meer. De kinderen hebben nu een gammel onderdak, maar daar is ook alles mee gezegd. Mulder: 'Daar woont bijvoorbeeld een meisje van twee jaar, dat al verschillende keren was verkracht. Haar leven is nu al verwoest. Als ze je aankijkt zie je totaal geen uitdrukking in haar ogen'. De hygiënische omstandigheden in het tehuis zijn ronduit slecht. De kinderen eten en slapen in een centrale ruimte. 'Ook de zieke kinderen,' aldus Mulder. 'Er zijn geen tafels en stoelen, de kinderen eten er van de vloer. Zo besmetten ze elkaar natuurlijk snel'. Dringende hulp is dan ook met name bij dit project nodig. 'De kinderen moeten van die vloer af'. Ook voor een ziekenhuis van CEAC in Boma wil l'Amour du Prochain zich inzetten. 'CEAC heeft zelf weinig middelen. In het ziekenhuis liggen mensen op aftandse matrassen vol bloedvlekken van andere patiënten. Daardoor overlijden mensen aan aandoeningen die beslist niet dodelijk zouden moeten zijn, zoals rode hond of een blindedarmonsteking.' Behalve met CEAC werkt l'Amour de Prochain in Congo samen met deskundigen die de weg weten in het systeem. 'Wat we daar doen is nu aan alle kanten ingedekt. De projecten lopen met de controle die nodig is. Na een jaar van voorbereiding kan het werk nu echt beginnen.' 'Door ons bezoek,' vult Ngimbi aan, 'hebben we het vertrouwen gekregen van de mensen in Moanda en Boma. Daardoor kunnen we nu met liefde iets voor de kinderen betekenen.' Wie de stichting wil steunen, kan een bijdrage storten op giro 3403796, t.n.v. Stichting L'Amour du Prochain. Zie ook http://www.help-congo.nl/