Reis Congo Bestuur Amour du Prochain [3 jan -11 jan 2008] 

Mark Mulder, Christophe Ngimbi, Klaas de Lange, Arthur Weynschenk

Agenda:

  3 januari: Vertrek vanuit Brussel
  3 januari: Ontvangst door de delegatie van min. van Humanitaire
                 en Sociale zaken op vliegveld
  4 januari: Aanmelden bij de Nederlandse ambassade in Kinshasa 
  5 januari:Vertrek naar Matadi, gesprek met locaal bestuur ADP
                en opvanghuis Matadi bezoeken.
  6 januari:Kerkdienst in Boma van CEAC
                Bestuur van CEAC (= samenwerkende organisatie) ontmoeten
  7 januari:Bouw school Moanda bekijken project
  8 januari:Officiële opening school Moanda
  9 januari: Bezoek ADP locaal in Matadi
10 januari: Gesprek met minister van Humanitaire zaken (J.C. Moyambo) en bezoek project
11 januari: vertrek vanuit Kinshasa vliegveld naar Brussel 

Verslag:

vrijdagochtend 4 januari
 
Donderdagochtend vertrokken vanuit Brussel.
Samen hadden ze 16 kilo overgewicht (dwz 4 x 46 kg + 16 kilo!!!). Maar de dame van de incheck was hen goed gezind, dus alle kleding en cadeaux voor de Afrikanen mocht zonder bijbetaling mee.
Gisteravond veilig aangekomen in Kinshasa.
Goede reis van ca. 10 uur, leuke mensen ontmoet, leuke gesprekken gehad.
Kinshasa was indrukwekkend, enorm chaotisch, galmende muziek, duizenden mensen op straat.....maar allemaal heel gemoedelijk.
Goed geslapen in een prima guesthouse. Half zeven opgestaan om vroeg te vertrekken...maar toen ik Arthur om 5 voor 9 aan de telefoon had waren ze nog niet vertrokken......

zaterdag 5 januari

Vrijdag om half zeven opgestaan om op tijd naar de ambassade te vertrekken en daarna een lange reis naar Matadi te maken. Om negen uur waren ze nog volop in overleg, moest er nog een auto komen en ook nog getankt worden. " De organisatie is slecht", gaf Christophe aan. "Maar zo gaat het hier nou eenmaal... "
De ambassade bleek dicht te zijn.
De reis naar Matadi was lang. (Zo'n 350 km) Ze hebben hier negen uur over gedaan en waren er dus pas tegen de avond.
Hier hebben ze opa Pierre (de vader van Christophe) ontmoet. Hij was erg blij hen te zien en omhelsde ze allemaal stevig.
Het was een kort samen zijn, want ze moesten weer in de auto om nog zo'n twee uur verder te rijden naar Boma. Hoewel ze onderweg veel fruit gegeten hadden, waren ze nu toch ook echt wel toe aan een warme maaltijd!
 
Het programma dat van te voren opgesteld was, is behoorlijk gewijzigd. De ambassade was dicht, bij het ministerie konden ze niet terecht en dit is verplaatst naar donderdag.
Voor vandaag,  zaterdag,  is het programma: ontmoeting met papa Nzelele, de voorzitter van Ceac en een bezoek aan Maduda. Er zal hen daar meer verteld worden over het werk van Ceac en ze zullen kijken naar eventueel nieuwe projecten. Daarna gaan ze terug naar Boma waar ze zondag een kerkdienst zullen bijwonen.
Maandag en dinsdag gaan ze naar Moanda voor de opening van de school.
"Daarna zien we wel weer verder", zei Arthur.
Hij is onder de indruk van het land.  Het is erg warm, 30 graden en vochtig. "Het is hier echt heel mooi! Mensen zijn erg vriendelijk en hartelijk. Er is veel oog voor rangen en standen." 
 
zaterdagavond 5 januari
 
Vandaag weer een lange reis gemaakt. Van Boma, waar ze overnacht hebben, naar Maduda. Zo'n 150 kilometer. Het was een reis van zeven uur! Erg vermoeiend vonden ze allemaal. Arthur heeft het geluk dat hij als voorzitter (monsieur le president) voor in de auto mag zitten, als eerste mag eten, enz!!
Onderweg stonden er veel mensen langs de weg, ze kwamen allemaal kijken naar "mundele", de blanken.....
Maduda is het dorp waar de familie van Christophe vandaan komt en dat hij ook van vroeger nog een beetje kent. Ze hebben er onder andere een ziekenhuis bezocht en het werk van Ceac bekeken, de Congolese ontwikkelingsorganisatie waar ze mee samen werken.
Ze waren allen aangeslagen door de armoede! Zoveel mensen die zomaar langs de weg slapen...
Aan eten ontbreekt het de mensen niet in Maduda, de natuur is er prachtig. Het ligt midden in de bossen. "Geweldig mooi!", zei ook Christophe.
Om half elf vanavond waren ze pas weer terug in Boma, waar ze nogmaals overnachten in het guesthouse van Ceac. Afgelopen nacht had Arthur last van grote kakkerlakken op de kamer. Die gingen natuurlijk juist lopen toen hij de lamp uit deed. Hij is dan ook maar van kamer veranderd...
 
De mannen hebben last van vermoeidheid van het vele reizen en de indrukken die ze opdoen.  Het gaat gelukkig met hen alle vier goed. Ze genieten van de prachtige natuur en het heerlijk fruit!

Zondagavond 6 januari

We hebben onze mannen net weer gesproken.
Het gaat goed met ze! Ook met elkaar hebben ze het goed.
Vandaag hebben ze een kerkdienst bijgewoond in Boma. Helaas kon Klaas niet mee omdat hij erg last van zijn darmen had.
Ze kregen speciale (ere)plaatsen. Mark heeft gefilmd en foto's gemaakt.
Arthur had een zinnetje geleerd van Rubain in het Kiyombé (oid). Het was iets van groeten uit Nederland.
Het was een bijzondere dienst.
Christophe vond het helemaal geweldig dat Arthur gewoon met de mensen mee danste in de kerk! Zien jullie het voor je?!
Arthur heeft ook nog een toespraakje gehouden in het Nederlands, Christophe heeft het vertaald.
Chris heeft zelf ook nog een kort preekje gehouden.
Arthur was zeer onder de indruk van de dienst. De mensen doen alles met zo veel overgave, enthousiasme en liefde voor de Heer.
 
Na de kerk hebben ze ge-relaxed. Ze waren hier ontzettend aan toe. Ze hebben wat geslapen, gefilmd, gepraat en gevoetbald met de kinderen daar met een van de voetballen die Mark mee had genomen.
 
Mark vertelde ook dat ze gamba's had gegeten, klaargemaakt door de vrouw van Rubain. Die had gevraagd wat hij graag wilde eten. Arthur eet trouwens ook alles wat hem voorgeschoteld wordt, hahahaha.
 
Arthur moet wel 'lachen' om alle egards waar hij mee behandeld wordt als 'monsieur le président'.
Zoals Mirjam ook al schreef, mag hij altijd voorin zitten...op zich niet verkeerd natuurlijk als je weet dat de andere allemaal opeengepakt zitten achterin de grote Jeep. Ik begreep dat ze eigenlijk altijd wel met 11 à 12 personen reizen, vier van ons en de rest zijn leden van de plaatselijke stichting van Amour du prochain en van CEAC.
Dat verklaard ook waarom alles vaak zoveel tijd in beslag neemt. Alles wordt met elkaar overlegd en dan zijn er altijd wel vijf verschillende meningen.
Arthur heeft ook wel extra verplichtingen als voorzitter...iedereen wil met hem praten en er wordt juist van hem ook van alles verwacht en dat is niet altijd even makkelijk als je maar een paar woorden Frans spreekt. Af en toe lukt het in het Engels en anders probeert Christophe te vertalen.
 
Morgen staan ze weer vroeg op om naar Moanda te gaan voor de officiële opening van de school. Van Boma naar Moanda is ca. 150 km.
Het plan is om per boot te reizen. Dan zou het in ongeveer 3 uur te doen zijn, terwijl het met de auto wel een trip van ca. 7 uur is.

Maandag 7 januari
 
Vandaag hebben ze een prachtige tocht met de boot gemaakt over de Congo rivier. Zo'n drie uur lang was de reis van Boma naar Moanda. Ze waren allemaal heel erg onder de indruk van het prachtige land! Ze zagen mangroven en prachtige dorpjes, vertelde Mark. Christophe zei aan de telefoon dat hij nooit heeft geweten dat zijn land zó mooi was! Onderweg hebben ze veel foto's gemaakt. Ze hebben de nieuwe school bezocht en dat was fijn. Morgen zal de officiele opening zijn!
Daarna zijn ze bij de zee geweest. De avond werd gebruikt om met elkaar te praten over hoe de bouw verlopen is, wat er volgende keer beter kan en wat ze ( adp en ceac) verder voor elkaar kunnen betekenen. Het was een heel fijn gesprek, maar wel een echt afrikaans overleg, waar geen eind aan kwam! Om elf uur waren ze nog bezig...
Christophe mocht op de stoel van de voorzitter (papa Nzelele) zitten. Dat was een grote eer!
 
Arthur vertelde dat hij zo geniet van de mensen, ze zijn echt alleraardigst. Er zijn veel mensen die nog nooit een blanke gezien lijken te hebben. Ze kijken met grote ogen en wijzen elkaar erop..."kijk, kijk, een blanke (mundele, mundele!)!" Kinderen vinden het geweldig om gefotografeerd te worden en dan ook zichzelf nog terug te kunnen zien!

woensdag 9 januari

De afgelopen dagen was de verbinding met Congo slecht. We hebben weinig van de mannen gehoord.
 
Dinsdag is de nieuwe school in Moanda geopend en dat was prachtig. Met de boot zijn ze weer terug naar Boma gegaan en hebben daar overnacht.
 
Woensdag zijn ze weer naar Matadi gereisd  en hebben daar het huis van opa Pierre (vader Christophe) gezien en de verdere familie. Ze werden heel hartelijk ontvangen en hebben bij een oom gegeten. "Heerlijk", zei Christophe, vooral voor hem een heel bijzonder moment!
Tegen de avond moesten ze weer verder om de volgende ochtend op tijd in Kinshasa te kunnen zijn, waar ze de minister zullen gaan ontmoeten ( donderdag).  De reis duurde tot drie uur 's nachts en alles deed hen zeer van het lange zitten, de slechte weg en de pech met de auto!

Donderdag 10 januari

Vandaag een afspraak met de minister van Humanitaire Affairs, de heer Moyambo. Na wat geregel en wat omzetting in zijn agenda had het bestuur om 13.00 uur een gesprek met hem.

Hij was erg benieuwd wat de ervaringen waren van het bestuur in Congo. Hij stelde voor om in de middag een project te bezoeken.

Met sneltrein vaart en met gillende sirenes en veel getoeter en een militair met mitrailleur die naast de chauffeur zat reden we dwars door Kinshasa. Het project was erg indrukwekkend, 1500 gezinnen die aan de rand van Kinshassa zijn opgevangen in een tentenkamp.

s'avonds hebben we gegeten met de secretaris van de minister in het 'naar zijn zeggen' beste restaurant op het gebied van Congolees eten in Kinshassa. Het eten was voortreffelijk en de gesprekken waren goed en openhartig.

Vrijdag 11 januari

Een rommelig dag die bestond uit het kopen van souveniers, het brengen van koffers voor het inchecken en het afscheid nemen van allerlei mensen. Moe en voldaan zijn Klaas en Arthur in de avond op het vliegtuig gestapt voor de grote overtocht naar Nederland.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Vrijdag 11 januari