Maandag 29 mei
Christophe was enthousiast over deze dag. Hij heeft in Kinshasa gesproken met de adviseur van de minister van humanitaire zaken en ontwikkelingssamenwerking. Deze heeft hij eerder in Nederland ontmoet.
Het was een bijzondere ervaring. Om bij deze meneer te komen moest hij heel veel militairen voorbij, heel veel receptionisten, zijn paspoort en telefoon afgeven en vele grote hekken en deuren voorbij........!
Het was een interessant gesprek en morgen volgt een gesprek met de minister zelf.
Christophe vroeg om een glas water en vergat dat dit een moeilijke vraag voor de mensen daar was." Het is hier geen Nederland", kreeg hij als antwoord "ik haal geen schoon water uit de kraan" en meteen werd er iemand gestuurd om water te gaan kopen.
Zondag 28 mei
Vandaag (zondag) vertrokken ze al vroeg met de auto naar Kinshasa. Een lange en vermoeiende reis van bijna 400 kilometer over een niet al te beste weg.
Om 7 uur lag Christophe dan ook al in "bed", in het huis van Tembo. Christophe voelde zich wel geod, maar had wel last van spierpijn.
Morgen neemt hij een dagje rust en zal hij alleen de terugreis moeten reserveren op het vliegveld van Kinshasa.
zaterdag 27 mei
Gisteren kon ik Christophe moeilijk bereiken. Hij was in Matadi en bezocht 's avonds het ziekenhuis, waar zijn broer en zus waren. De operatie van zijn zus duurde lang, ook omdat de stroom uit was gevallen. De nacht bracht hij door in het huis van opa Pierre.
vrijdag 25 mei 2007
Ik (Mirjam) had net (vrijdagavond) een zeer vermoeide Christophe aan de lijn. Hij had niet erg veel gedaan vandaag.
In Moanda heeft hij afscheid genomen van de mensen en is toen met een jeep van Moanda terug naar Boma gegaan. Samen met papa Nzelele (van Ceac), Chilo, de aannemer, Rubain en Tembo.
De weg was vreselijk slecht en hij klaagde nu dan ook over pijn in de rug.
Het plan om naar Matadi te gaan deze avond, lukte niet meer. Christophe was te vermoeid.
Morgenochtend hoopt hij wel naar "huis" te kunnen gaan. Daar wacht de familie op hem om veel persoonlijke dingen te bespreken. Ook zal hij afscheid gaan nemen van de vriendinnen van zijn moeder. Mooi en moeilijk!
Christophe heeft goede contacten en wordt erg gewaardeerd, waardoor hij zich rustig en veilig voelt. Dit is voor het eerst sinds hij alleen naar Congo terug geweest is.
donderdag 24 mei 2007
Vandaag is het groot feest in Moanda. De eerste steen in de grond. De mensen daar zijn zeer opgetogen en vieren dit heugelijk feit met eten en drinken. De president van CEAC was aanwezig om dit met eigen ogen te zien. Verder waren en journalisten en stond in alle plaatselijke kranten nieuws over de bouw van de school.
Morgen zal Christophe naar zijn familie in Mathadi reizen.
woensdag 23 mei 2007
Vandaag heeft Christophe verdere afspraken gemaakt met de medewerkers van CEAC. Er is een begin gemaakt voor het bouwen van het fundament. Materialen zijn gekocht en het terrein is geinspecteerd. Morgen zal officieel de bouw beginnen. Christophe is bezig met de voorbereidingen voor deze dag.
De mensen zijn erg enthousiast in Moanda. Ze zijn blij dat de bouw van de school gaat beginnen.
Christophe zal waarschijnlijk vrijdag weer afreizen naar Mathadi naar zijn familie en daarna heeft hij nog afspraken met de minister van Humane Zaken van Congo.
dinsdag 22 mei 2007
Hij was moe van het vele praten in Boma. Er is vandaag veel besproken en dat ging niet allemaal even makkelijk. Chris heeft veel steun aan Tembo. Deze zorgt voor wederzijds begrip tussen Ceac en Christophe. Hij merkt dat hij zich duidelijk moet opstellen.
Er zijn boodschappen gedaan, zodat deze week nog de eerste steen van de nieuwe school gelegd kan worden en de bouw kan starten. Morgen zal hij met de staf van CEAC, en Rubain en Tembo naar Moanda reizen om hen daar te vertellen van de nieuwe school. Donderdag wordt dan de eerste steen gelegd en zal ook een journalist aanwezig zijn.
Vandaag heeft er ook een gesprek met ds. Pambu plaatsgevonden.
maandag 21 mei 2007
De armoede waarin de familie in Matadi leeft, grijpt Christophe heel erg aan. Het ouderlijk huis is niet klaar, er zijn veel zieken.
Er zijn veel persoonlijke bezoekjes gedaan,onder andere bij de vriendinnen van moeder. "t Was een emotioneel gebeuren... "Onze zoon is terug", riepen ze hem toe op de markt van Matadi.
In de middag is hij met Tembo, Chilo en een aannemer naar Boma afgereisd. Het huis van Rubain is een fijne plek om te verblijven. Christophe krijgt een lekkere maaltijd en een echt bed! (die heeft hij tot nu toe nog niet gezien.....)
zondag 20 mei 2007
Christophe heeft deze dag in Matadi doorgebracht. Vanmorgen heeft hij gesproken in de dienst en dat was erg mooi geweest. Hij heeft een getuigenis afgelegd van zijn leven en bekering.
Ook de straatkinderen waren in de kerk. Hij heeft hen voorgesteld aan de gemeente.
De rest van de dag werd doorgebracht met vergaderen over de bouw van de school.
Chilo zal gaan verhuizen naar Moanda om de school te bouwen. Hij wil proberen het werk in drie maanden klaar te hebben. Er moet een schuur gebouwd worden waar alle bouwmaterialen in kunnen worden opgeslagen. Chilo wil zekerheid hebben van het bestuur dat de financiering van de bouw van de school rond is, aangezien hij zal moeten verhuizen om de bouw te realiseren.
Morgen gaat Christophe naar Boma om te praten met CEAC. Vrijdag wil hij terug naar opa Pierre om daar de nacht door te brengen.
zaterdag 19 mei 2007
Christophe heeft vannacht bij Tembo geslapen en was erg onder de indruk van het armoedige huis waar deze in woont. (Dit huis kende hij nog niet).
Met Rubain en Tembo heeft hij een deel van het pakket opgehaald wat vanuit Nederland eerder was verstuurd. Helaas was nog niet alles aangekomen.
Samen hebben ze in een taxi de reis naar Matadi gemaakt. Het was lang, maar wonderlijk rustig onderweg. Hij merkte echt verandering in het land en is zelfs niet een keer aangehouden!!
Andere keren stonden er op deze route namelijk heel veel militairen en moest hij steeds weer alle papieren laten zien.
Onderweg werd Tembo behoorlijk ziek en in Matadi zijn ze direct naar het ziekenhuis gegaan. Hij heeft malaria en moet morgen terugkomen voor verder onderzoek. Voorlopig moet hij de nacht doorkomen met medicijnen. Een tegenvaller!
Chris wilde erg graag het opvanghuis waar de 10 kinderen zitten bezoeken en dit lukte. De kinderen kwamen aangerend en sprongen om Tembo heen: "papa, papa! "riepen ze. Vandaag was er in de wijk waar het huis staat geen stroom. Dit is er namelijk maar twee dagen en daarna is een andere wijk aan de beurt.
Chris verbaasde zich over de 40 euro die nog voor dit huis betaald moeten worden. Wel vond hij de kinderen rustig en onder goede begeleiding.
Vanavond laat zou hij nog naar Chilo en een aannemer om te praten over de verdere plannen.
Hij was moe en vroeg steeds maar weer om gebed. Het valt hem zwaar.
Morgen hoopt hij te spreken in de dienst en zijn familie te ontmoeten. Ook de tien straatkinderen zijn uitgenodigd in de kerk.